Karaman Kalesi

Karaman Kalesi, iç içe düzenlenmiş üç surdan oluşan yapısıyla öne çıkar. Dış kale, orta kale ve iç kale olarak adlandırılan bu kurgu, kalenin savunma mimarisini katmanlar hâlinde okumaya imkân verir. Yapının 11'inci yüzyılın sonlarında ya da 12'nci yüzyılın başlarında inşa edildiği düşünülmektedir.

Höyük üzerindeki iç kale

Kalenin günümüze sağlam biçimde ulaşabilen bölümü, höyük üzerinde yer alan iç kaledir. Bu höyükte Bronz Çağ, Roma ve Bizans çağlarına ait izler bulunur. İç kale, biri diğerinden farklı geometriler taşıyan dokuz kuleden meydana gelir: dördü yuvarlak, beşi dört köşe planlıdır. Bu kule düzeni, yapının görsel karakterinin yanı sıra savunmaya dönük tasarımını da belirleyen başlıca unsurlardan biridir.

Onarım ve yeniden kullanım izleri

İç kale, Osmanlılar tarafından 1465 yılında onarılmıştır. Bu onarım sırasında daha önce yıkılmış yapıların kitabeleri ile mimari parçaları, kalenin beden duvarlarında yeniden kullanılmıştır. Böylece kale, yalnızca kendi inşa ve onarım evrelerini değil, önceki yapılardan devralınan parçaları da bünyesinde taşır.

Höyüğün çevresini dolaşan orta kale surlarının bir bölümü ayakta kalabilmiştir. Kale Selçuklular Dönemi'nde yenilenmiş; kent Karamanoğulları'nın egemenliğine girdiğinde ise kent surları tekrar yenilenmiştir. Karaman Kalesi’nin bugünkü anlatısı, iç kale, orta kale ve surlarda görülen bu farklı müdahale ve süreklilik katmanları üzerinden şekillenir.